Monday, January 02, 2006

ഭ്രാന്തു പെയ്യുന്നത്‌

ഭ്രാന്തു പെയ്യുന്നത്‌
(യാത്രാമൊഴി)

പേക്കിനാവൊക്കെയും പെയ്തൊഴിയാത്തൊരീ
പ്രേതഗേഹത്തിന്‍ ഇരുള്‍ തിണ്ണയില്‍
‍നറുനിലാവിഴയുന്ന തലയോടു മൂടി
മരണത്തിലേക്ക്‌ പനിച്ചിരിക്കുന്നു ഞാന്‍

‍പതിവു മൌനങ്ങളും
പകലു പോലും
പകയൊടുങ്ങാതെ പല്ലിറുമ്മവേ
പതിയിരുന്നാരോ കല്ലെറിയുന്നു
ചോര തോരാതെ
നോവു തീരാതെ
പഴയ ഭാണ്ഡമായ്‌ പതറി നില്‍ക്കവേ
ശിരസ്സിലാകെ ഇടിമുഴങ്ങുന്നു
ദിക്കു ഭേദിച്ചുള്ളിലാകെ കുത്തിയാര്‍ക്കുന്നു
മുഴുഭ്രാന്തിന്‍ മുഴുക്കലി.

വിഫലഭോഗങ്ങള്‍ വറുതിയായ്‌ തീരവേ
കൊടും ഭക്തി രേതസ്സായുറഞ്ഞുകൂടിയെന്‍
‍ശപ്തപ്രാണനുരുവായതും
വിത്തുപൊട്ടി ചരരാശിയിലേക്കൊരു
വടവൃക്ഷമായ്‌ പടര്‍ന്നതും
ഒടുവില്‍ ഒരു യൌവ്വനതീക്ഷ്ണമാം സന്ധ്യയില്‍
‍കാമക്കലിയുറഞ്ഞൊരു കൊടുങ്കാറ്റിനെ കാമിച്ചതും..

ഇല്ല, കരിനാഗമിഴയുമീ സ്മൃതിയുടെ ജാലകം
മൃതിയുടെ വിരിയിട്ടടയ്ക്കട്ടെ ഞാനിന്ന്‌
പീളകള്‍ കെട്ടിയടയുന്നു കണ്ണുകള്‍
‍പടിയിറങ്ങുന്നു നിദ്രയും,
പിന്നെ കൊടുങ്കാറ്റ്‌ മുളച്ചൊരീ പേക്കിനാക്കൂട്ടവും.
പാടേ മറന്നിട്ടുംകരള്‍
പാതി പറിച്ചെറിഞ്ഞിട്ടും
ഇളം കാറ്റില്‍ ഇടക്കിടെയെത്തിയെന്‍
‍ഇടനെഞ്ചു കൊത്തിപ്പറിക്കുന്നു കാമുകി.
കവിത വറ്റിയോ?
കയറില്‍ കുരുങ്ങിയോ?
വിശപ്പിനു വിഷം തിന്നൊടുങ്ങിയോ?
തിരക്കുന്നു കാമുകി.

വെറി പൂണ്ട ചിത്തത്തില്‍വിളറുന്നു കോശങ്ങള്‍.
‍നെറികെട്ട ജനിതകം ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്നു.
തലയറഞ്ഞുള്ളിലേക്കിടമുറിയാതെ
ഇടിവെട്ടി ചോരുന്നു മുഴുഭ്രാന്തിന്‍ മുറജപം.
വരിക ദൈവങ്ങളേ വരവു വെയ്ക്കുക
പിഴച്ചു പോയൊരീ പഴയ നേര്‍ച്ചകള്‍.
ഭിക്ഷയായ്‌ നീ തന്ന ജന്മമേ പശിപൂണ്ട്‌
ഭിക്ഷയ്ക്കു വെച്ചു ഞാന്‍കാത്തിരുന്നെങ്കിലും,
ഭിക്ഷയായ്‌ നീയെനിക്കേകിയ
മുഴുഭ്രാന്തു മാത്രമാണിന്നെന്റെ ദൈവമേ
വക്കു പൊട്ടിയോരീ കരളിന്റെ പാത്രത്തില്‍
പശിയടങ്ങാതെയലറുന്നു പിന്നെയും.

അറിയുന്നു ഞാനിന്നു,
വിഹ്വല വിഹിതമായ്‌
ഇവിടെയീ വഴിവക്കില്‍
വിധി കാത്തു വിളറിക്കിടക്കവേ
പങ്കിട്ടെടുക്കുകില്ലൊരു പട്ടിയും പ്രാണനെ.

മഴയാര്‍ത്തലയ്ക്കുന്നു
പിന്നെയുംപിന്നെയും,
എന്നെ ഭോഗിക്കുന്നു.
തലച്ചോറില്‍ ആയിരം വിത്തുകള്‍ പൊട്ടുന്നു
തുറിച്ച കണ്ണൂകള്‍ തുളച്ചു ചാടുന്നു
മുടിഞ്ഞ ഭ്രാന്തിന്റെ മുഴുത്ത വേരുകള്‍.
മുറിഞ്ഞ വായിലൂടൊഴുകിയെത്തുന്നു
കൊഴുത്ത ചോരയില്‍ തുടുത്ത പൂവുകള്‍.

മറഞ്ഞ ബോധത്തിന്നടഞ്ഞ വാതിലില്‍
‍തലയറഞ്ഞു ഞാന്‍ തളര്‍ന്നു നില്‍ക്കവേ
തണുത്തകാറ്റിലൂടരികിലെത്തിയെന്‍
‍വിരല്‍ തലോടി വിളിപ്പതാരോ?.
കൊടിയ ഭ്രാന്തിന്റെ കനലു പൂക്കുന്ന
ചിതയില്‍ വെച്ചെന്നെ ചുടുന്നതാരോ?.

കാറ്റേ നീയും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പോക
പേക്കിനാവൊക്കെയും വിട്ടൊഴിയാതെയീ
പ്രേതഗേഹത്തിന്നിരുള്‍തിണ്ണയില്‍
‍ഈച്ചയാര്‍ത്തും, ഈറന്‍ പുതച്ചും,
ശവംനാറി കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്നും
ഈ വഴിപോക്കനുറങ്ങട്ടെ
ഉണര്‍ത്താതെ പോക നീ.
മുഴുഭ്രാന്തിന്‍ മുറജപംമുടക്കാതെ പോക നീ.
കരളിലെ കനലൂതിയുണര്‍ത്താതെ പോക നീ
കരളിലെ കനലൂതിയുണര്‍ത്താതെ..
Post a Comment